Matczyne serce już

1 Matczyne serce
już biec przestało,
Ona po uciskach wielu
bo tak się Panu
upodobało,
doszła już do swego celu,
ale w domu nie a komu
sierotom łez obetrzeć.

2 Przygasły oczy,
już są zamknięte,
co tak pałały
w miłości świętej;
nigdy tu się nie otworzą,
bo za wolą zgasły Bożą.
Płaczcie dziatki: drogiej matki
tu nie ujrzycie więcej.

3 Heh ręce słabe,
a spracowane,
co zagoiły
niejedną ranę,
pozbawione życia siły
do modlitwy się złożyły.
W ziemi grudzie już po trudzie
spoczywać będą sobie.

4 Matczyne usta
też oniemiały,
co Pany swemu
nieraz śpiewały.
Macierzyńskie
złote słowa
w głębi serca chcemy chować
i jej modły, co nas wiodły
na prawã życia ścieżkę.

5 To serce wierne
w śmierci ustało,
co tak dla wszystkich
się poświęcało,
pomoc niosło ubogiemu,
przebaczenie nawet złemu;
co z godnością, z cierpliwością
znosiło krzyż od Pana.

6 Więc spocznij sobie
u Pana swego,
matko najdroższa,
na łonie Jego,
towarzyszko, droga żono,
z duszą żalem przepełnioną
z rozrzewnieniem, dziękczynieniem
żegnamy ciebie społem.

Source: Śpiewnik Ewangelicki: Codzienna modlitwa, pieśń, medytacja, nabożeństwo #920