Śpiewnik Ewangelicki ‎#287

287. Boże, który od wiecności

1 Boże, który od wieczności
utrzymujesz wszystek świat,
mnie zaś wiernie od młodości
jako Ojciec strzegłeś rad.
Dziś nabożność w sercu mym
budzi się z tym świętym dniem.

2 Jakże chwile te miłuję
poświęcone Twojej czci!
Jakich pociech dostępuję,
gdy tu wolno spocząć mi,
a Duch święty uczy mnie,
jak mam naśladować Cię!

3 Samo zaś odpoczywanie
ani strój odświętnych szat
Twej nie znajdą łaski Panie,
boś pozorom nie jest rad.
Chcę Ci oddać serce swe,
weź je z łaski, przyjmij je.

4 Wdzięcznie witam to zaranie,
które Bóg zgotował sam;
wszak najlepsze to staranie,
gdy cześć Bożą w myśli mam,
gdy modlitwy, śpiewy swe
dusza ma do niebios śle.

5 Cóż nad służbę Twą milszego?
Czyż nie słodsze jest nad miód
Słowo Twoje, bez którego
marny byłby życia trud?
Błogosławion jest ten mąż,
który niebios szuka wciąż.

6 Rzeknij Amen, o mój Boże,
wszakeśmy własnością Twą.
Niechaj chwali Cię przestworze,
niech Twe imię wszyscy czczą.
A gdy bieg się skończy nasz,
daj się ujrzeć twarzą w twarz.

Text Information

• First Line: Boże, który od wiecności
• Title: Boże, który od wiecności
• German Title: Großer Gott von alten Zeiten
• Author: ks. Kaspar Neumann, d. 1715
• Language: Polish
• Publication Date: 2002
• Topic: Nabożeństwo: Początek I koniec naboźeństwa

Tune Information

• Name: GOTT DES HIMMELS UND DER ERDEN
• Composer: Heinrich Albert (1642)
• Key: G Major