725. Daj, Boże, bym pamiętal

1 Daj, Boże, bym pamiętał
na swe przeznaczenie,
ze drżeniem i bojaźnią
dbał o swe zbawienie.

2 O, daj, bym odczuł żywo
i zrozumiał szczerze,
iż celem życia mego
święte Twe przymierze.

3 Więc oddal, Boże święty,
z myśli mych i chęci
to wszystko, co do świat
serce moje nęci.

4 Spełnianie woli Twojej
i Twe przykazania
nich będą odtąd celem
mego rozmyślania.

5 Niech milszym skarbem dla mnie
będzie Słowo Twoje
niż świata znikomego
kosztowności, stroje.

6 Nikomu nie daj tego,
najłaskawszy Panie,
by obce mu się stało
w domu Twym mieszkanie.

7 Jam Zbawcy wyzwoleńcem,
przezeń odkupionym,
zaspokój mą tęsknotę,
abym był zbawionym.

8 Twa dobroć do pokuty
wzywa mnie grzesznego;
daj, bym nie lekceważył
nigdy głosy Twego!

9 Czy los mi sprzyja szczęsny,
czy też schnę w niedoli,
niech nigdy nie odstąpię
od Twej świętej woli.

Text Information
First Line: Daj, Boże, bym pamiętal
Title: Daj, Boże, bym pamiętal
Language: Polish
Publication Date: 2002
Topic: Wiara, milość, nadzieja: Nawrócenie i naśladowanie
Source: Śpiewnik wileński 1856
Tune Information
Name: JEŽIŠI MILOSRDNÝ
Key: D Major
Source: Choralnik ks. Jana Winklera, d 1874 wg Würzburg 1656



Suggestions or corrections? Contact us
It looks like you are using an ad-blocker. Ad revenue helps keep us running. Please consider white-listing Hymnary.org or getting Hymnary Pro to eliminate ads entirely and help support Hymnary.org.