803. Mają ptaki gniazda swoje

1 Mają ptaki gniazda swoje,
lisy w jamach kryją się.
Pan gdy błysły gwiazdek roje,
nie miał głowy skłonić gdzie.
Ten, z którego jasność tryska
i którego nieba czczą,
nie miał domu ni ogniska,
gdzie by skłonił głowę swą.

2 Pan niebieskie rzucił progi,
aby podjąć znój i trud,
by wziąć brzemię nędzy srogiej
i wybawić ludzki ród.
Serce Jego wciąż pragnęło
pomóc tym, co w grzechu brną,
ale miejsca dlań nie było,
gdzie by skłonił głowę swą.

3 To dla ciebie szedł Zbawiciel
z niebios wyżyn w śmierci dół,
całe swe poświęcił życie,
przygotował w niebie stół.
Pragnął łaski swojej siłą
sprawić miejsce dla swych sług,
ale miejsca dlań nie było,
gdzie by głowę skłonić mógł.

4 Dziś też chodzi jako biedak,
puka do pałaców, chat,
ale nikt gospody nie da,
nie chce przyjąć Go ten świat.
W każdym kraju i powiecie
jako pielgrzym tuła się,
ale nigdzie na tym świecie
nie ma głowy skłonić gdzie.

5 W serce twoje pukał cicho
i wytrwale dzień po dniu,
ale tyś wiedziony pychą
nie otworzył serca Mu.
Czyż ma zostać więc bezdomnym?
Otwórz Jemu serce swe,
aby w tym mieszkaniu skromnym
Zbawca mógł rozgościć się.

Text Information
First Line: Mają ptaki gniazda swoje
Title: Mają ptaki gniazda swoje
Language: Polish
Publication Date: 2002
Topic: Wiara, milość, nadzieja: Ukryci w Boźej milości
Source: Z rosyjskiego; Przekład: Śpiewnik kościelny
Tune Information
Name: HERZ UND HERZ VEREINT ZUSAMMEN
Key: F Major
Source: XVII w.; Bamberg 1732; Herrnaag ok. 1735



Media
More media are available on the tune authority page.

Suggestions or corrections? Contact us
It looks like you are using an ad-blocker. Ad revenue helps keep us running. Please consider white-listing Hymnary.org or getting Hymnary Pro to eliminate ads entirely and help support Hymnary.org.