1 Bóg jest wielki w dziełach swoich, wsławion jest cudami!
Ziemia słowem Jego stoi, nosząc Jego znamię.
Ziemia słowem Jego stoi, nosząc Jego znamię.
2 W nieprzystępnej jest światłości; chwały Jego szatą
Słońca są i ziemskie włości, cudną, przebogotą.
Słońca są i ziemskie włości, cudną, przebogotą.
3 Niepojęta, za głęboka dla nas mądrość Jego;
zdrój żywota, chleb, opoka w Nim dla wierzącego,
zdrój żywota, chleb, opoka w Nim dla wierzącego.
4 Rozum pojąć Go nie w stanie, zna Go tylko wiara,
co w Nim składa swe ufanie, że się o nas stara,
co w Nim składa swe ufanie, że się o nas stara.
5 W niepewnościach, na bezdrożach nas niewiara stawia,
duszom czystym miłość Boża jasno się objawia,
duszom czystym miłość Boża jasno się objawia.
6 Zda się w męce i w rozterce, że nas Bˀóg nie słucha,
że górują wciąż bluźnierce, trwożąc mdłego ducha,
że górują wciąż bluźnierce, trwożąc mdłego ducha.
7 Lecz On z nami w pokuszeniach, gdy wróg na nas godzi;
gorzki korzeń doświadczenia owoc błogi zrodzi,
gorzki korzeń doświadczenia owoc błogi zrodzi.
Source: Śpiewnik Ewangelicki: Codzienna modlitwa, pieśń, medytacja, nabożeństwo #839