1 O, potrzeba mi jednego!
Panie, daj mi posiąść je.
Wszystkie skarby świata tego
ciężkim jarzmem stają się,
pod którym się serce daremnie frasuje
i zamiast radości ból sobie gotuje.
To jedno chcę posiąść, zachować chcę rad:
to jedno, to wszystko, to droższe nad świat!
2 Jeśli chcesz je znaleźć, duszo,
to nie tam, gdzie proch i śniedź;
niech marności cię nie kuszą,
ponad ziemska sferę wzleć,
gdzie z Bogiem się ludzkość na wieki jedno czy
i gdzie doskonałość olśniewa nam oczy,
tam cząstka najlepsza, najdroższy skarb twój,
twe dobro jedyne— zbawienia tam zdrój!
3 Jako Maryi pragnieniem,
wypełnieniem wszystkich snów
i jednym jej marzeniem
było słuchać Zbawcy słów;
i żądzą pałała, by czynić jedynie,
co Jezus nauczał w te świętej godzinie,
i tonąć w Nim cała, i iść w Jego ślad,
i posiąść to, czego nie daje nam świat.
4 Tak też dasza ma zbolała
w Tobie, Jezu, pragnie żyć;
spraw, by wiernie Cię kochała,
racz mi przyjacielem być.
A choćby za tłumem odbiegło Cię wielu,
ja zawsze przy Tobie chcę trwać, Zbawicielu,
bo słowo Twe, Panie, to życie i moc,
słodyczą mnie poi, rozprasza mą noc.
5 Sprawże, aby dusza moja
zmyła z siebie grzechu brud,
aby wielka łaska Twoja
szatą mnie oblekła cnót.
Co może posłużyć ku życiu boskeimu,
to, Zbawco mój, Tobe zawdzięczam jednemu;
od żądy zdradliwej Ty duszo mą chroń;
Twój obraz w me serce niech wpisze Twe dłøń.
6 Więc Ty, Jezu mój jedyny,
zechciej wszystkim dal mnie być.
Doświadcz myśli, osądź czyny,
nie daj nim w obłudzie żyć.
Patrz, czy też po błędnych manowcach nie kroczę,
Niech nigdy z dróg Twoich zbawiennych nie zboczę,
bo Ciebie pozyskać, przy Tobie wciąż trwać,
tak, tego potrzeba, to jedno chciej dać!
Source: Śpiewnik Ewangelicki: Codzienna modlitwa, pieśń, medytacja, nabożeństwo #742