Pasterzu ludów

1 Pasterzu ludów, Wodzu nasz,
przyjm wdzięcznych serce ofiary
i mocą Ducha sam nam wskaż
Twej wszechpotęgi dary.
Gdy usta głoszą Twoją cześć,
racz myśli w górę wznieść,
racz myśli w górę wznieść.

2 Wyznajem kornie, z głębi serc:
nie nasza chęć ni siła,
lecz Twoja miłość, Twoja śmierć
Ojczyznę nam wskrzesiła,
ofiarna synów Polski krew—
to Twej miłości siew,
to Twej miłości siew.

3 O Panie niebios, prosim wraz
kornej modlitwy słowy,
niechże się zrodzi pośród nas
z krwi Zbawcy zakon nowy
miłości, przebaczenia win,
jak uczył nas Twój Syn,
jak uczył nas Twój Syn.

5 Wstępując w Jego boski ślad,
sam cierpiąc za miliony,
tę cudną wieść nam głosił rad
narodu wieszcz natchniony.
O niech o takiej łaski cud
i dziś nasz walczy lud,
i dziś nasz walczy lud.

6 Niechże miłości czerpiem moc
w krwi Twojej, Jezu Chryste,
i niech nam spłoszy ciemną noc
prawd Twoich światło czyste.
Przy Twoim Słowie chcemy trwać,
my, Chrystusowa brać,
my, Chrystusowa brać.

7 Okowy złości, kłamstwa skrusz,
Ty co wyzwalasz ludy,
nowych narodzin naszych dusz
racz sprawić cud nað cudy.
Byśmy Twych jeno strzegli praw,
to żywa Mocy, spraw,
to żywa Mocy spraw.

Source: Śpiewnik Ewangelicki: Codzienna modlitwa, pieśń, medytacja, nabożeństwo #859