1 O człowiecze, wspomnij sobie,
żeś we wszystkiej swej ozdobie
prochem,który legnie w grobie.
2 Czyń pokutę bez zwlekania,
niech się serce twe nie wzbrania,
szukaj z Bogiem pojednania.
3 Bo gdy życie twoje minie
i pokuty czas upłynie,
dusza twoja wiecznie zginie.
4 Na tym świecie nic trwałego,
próżno garniesz się do niego,
gardząc łaską Boga swego.
5 Śmierć za tobą jak cień chodzi,
na twe życie ciagle godzi,
niech cię marność nie uwodzi.
6 Wejdźże w siebie już człowiecze,
nim ratunku czas uciecze
potępienie Bóg orzecze.
7 Błagaj Boga wszechwładnego
z wiarą serca skruszonego
o poprawę życia swego.
8 Błagaj Ojca w wysokości
o niebieski dar mądrości
i o żywot w pobożności.
9 Wierz w Jezusa, Zbawcę swego,
rządź swe serce Słowem Jego,
byś do życia wszedł wiecznego.
10 Chryste, Panie nasz nad pany,
w miłosierdziu nieprzebrany,
raczże zbawić lud wybrany.
| Text Information | |
|---|---|
| First Line: | O człowiecze, wspomnij sobie |
| Title: | O człowiecze, wspomnij sobie |
| Language: | Polish |
| Publication Date: | 2002 |
| Topic: | Nabożeństwo: Pokutu I spowiedź |
| Source: | Staropolski |
| Tune Information | |
|---|---|
| Name: | WSZYSCY LUDIE, KTÓRZY ŚPICIE |
| Key: | a minor |