690. O Boże, znana dobroć

1 O Boże, znana dobroć Twa
na ziemi i na niebie!
Gdzież łaska Twa granice ma?
Ty wspierasz mnie w potrzebie!
O Panie, w ręku Twym mój los,
wysłuchaj mǿj błagalny głos,
gdy modlę się do Ciebie.

2 Zbytecznych darów nie chcę, nie!
Nie pragnę skarbów ziemi,
niech ręka Twa opatrzy mnie
darami koniecznymi.
Mądrości ducha w serce tchnij,
poznanie Zbawcy w duszę wlej.
Niech poznam też i siebie.

3 Nie nęci mnie blask sławy czczej,
za którym ludzie gonią,
niech dobre imię z łaski Twej
jaśnieje mi nad skronią.
Niech cnota będzie chlubą mą,
niech pobożnościę czyny tchną.
Twa łaska jest mą bronią.

4 O Panie, nie chcę również Cię
o długie życie prosić,
lecz ucz z nieszczęściem łamać się,
z pokorą szczęście znosić.
Mój los złożony w ręce Twej,
gdy śmierć nastanie, litość miej.
Tej prośbie czyń zadosyć.

Text Information
First Line: O Boże, znana dobroć Twa
Title: O Boże, znana dobroć
Author: Christian Fürchtegott Gellert, d. 1769
Language: Polish
Publication Date: 2002
Topic: Wiara, milość, nadzieja: Lęk i zaufanie
Source: Przekład: Śpiewnik warszawski 1899
Notes: Inna melodia: NIECH BĘDZIE NAJWYŹSZEMU CZEŚĆ (605)
Tune Information
Name: ES IST DAS HEIL UNS KOMMEN HER
Key: D Major
Source: Mainz ok. 1390; Nürnberg 1523/1524



Media
More media are available on the tune authority page.

Suggestions or corrections? Contact us
It looks like you are using an ad-blocker. Ad revenue helps keep us running. Please consider white-listing Hymnary.org or getting Hymnary Pro to eliminate ads entirely and help support Hymnary.org.