1 Pan zawołał sługę swego
do wiecznej radości,
przyjaciela wziął szczerego
ku naszej żałości.
Już skończona jego sprawa,
już z niej Bogu liczbę zdawa,
że w niej trwał z miłości.
2 Usta jego zaniemiały,
ale słowa wieszcze,
co tak często przejmowały
lękiem nas i dreszczem,
kiedy pełny by--natchnienia,
jak na górze przemienienia,
i dziś słyszym jeszcze.
3 O cześć Bożą, dusz zbawienie
jakże dbał gorliwie,
jak pracował niestrudzenie
na serc naszych niwie.
W Bożą sprawę życie włożył.
Był to prawy poseł Boży,
świadczył, że Bóg żyje.
4 Był w uciskach, w doświadczeniach,
przykład w nim pokory,
wzywał często na kolanach
mocy Ducha z góry.
Wytrwałości, cierpliwości
i odwagi, stanowczości
pozostawił wzory.
5 Pan mu odpocznienie sprawił,
zwolnił go, ocalił,
pomnik w sercach mu wystawił,
czas go nie obali.
Będą go pamiętać wszyscy,
tak dalecy, jak i bliscy,
wielcy, jak i mali.
6 Już nas żegnasz, drogi bracie,
a my sierotami.
Bolejemy po twej stracie,
lecz Bóg będzie z nami.
Ronim łzy na twym pogrzebie,
lecz wierzymy, ujmie ciebie
Zbawiciela ramię.
7 Z Bogiem bądź! Tak cię żegnamy,
sługo wierny Boży.
Wszystko w wierze tej przetrwamy,
którąś w nas rozmnożył,
Posiew twój zbawczego słowa
w sercach swoich chcemy chować
jak skarb najdroższy.
| Text Information | |
|---|---|
| First Line: | Pan zawołał sługę swego |
| Title: | Pan zawołał sługę swego |
| Author: | ks. Jerzy Heczko, d. 1907 (alt.) |
| Language: | Polish |
| Publication Date: | 2002 |
| Topic: | Wiara, milość, nadzieja: Śmierec, zmartwychwstanie i życi wieczne |
| Tune Information | |
|---|---|
| Name: | ZGASŁO MŁODE ŻYCIE MOJE |
| Key: | f minor |
| Source: | Melodie pieśni kościelnych Jerzego Klusa 1886 |