928. Pan zawołał sługę swego

1 Pan zawołał sługę swego
do wiecznej radości,
przyjaciela wziął szczerego
ku naszej żałości.
Już skończona jego sprawa,
już z niej Bogu liczbę zdawa,
że w niej trwał z miłości.

2 Usta jego zaniemiały,
ale słowa wieszcze,
co tak często przejmowały
lękiem nas i dreszczem,
kiedy pełny by--natchnienia,
jak na górze przemienienia,
i dziś słyszym jeszcze.

3 O cześć Bożą, dusz zbawienie
jakże dbał gorliwie,
jak pracował niestrudzenie
na serc naszych niwie.
W Bożą sprawę życie włożył.
Był to prawy poseł Boży,
świadczył, że Bóg żyje.

4 Był w uciskach, w doświadczeniach,
przykład w nim pokory,
wzywał często na kolanach
mocy Ducha z góry.
Wytrwałości, cierpliwości
i odwagi, stanowczości
pozostawił wzory.

5 Pan mu odpocznienie sprawił,
zwolnił go, ocalił,
pomnik w sercach mu wystawił,
czas go nie obali.
Będą go pamiętać wszyscy,
tak dalecy, jak i bliscy,
wielcy, jak i mali.

6 Już nas żegnasz, drogi bracie,
a my sierotami.
Bolejemy po twej stracie,
lecz Bóg będzie z nami.
Ronim łzy na twym pogrzebie,
lecz wierzymy, ujmie ciebie
Zbawiciela ramię.

7 Z Bogiem bądź! Tak cię żegnamy,
sługo wierny Boży.
Wszystko w wierze tej przetrwamy,
którąś w nas rozmnożył,
Posiew twój zbawczego słowa
w sercach swoich chcemy chować
jak skarb najdroższy.

Text Information
First Line: Pan zawołał sługę swego
Title: Pan zawołał sługę swego
Author: ks. Jerzy Heczko, d. 1907 (alt.)
Language: Polish
Publication Date: 2002
Topic: Wiara, milość, nadzieja: Śmierec, zmartwychwstanie i życi wieczne
Tune Information
Name: ZGASŁO MŁODE ŻYCIE MOJE
Key: f minor
Source: Melodie pieśni kościelnych Jerzego Klusa 1886



Suggestions or corrections? Contact us
It looks like you are using an ad-blocker. Ad revenue helps keep us running. Please consider white-listing Hymnary.org or getting Hymnary Pro to eliminate ads entirely and help support Hymnary.org.