Śpiewnik Ewangelicki ‎#900

900. Ziemia śmierci snem zasnęła

1 Ziemia śmierci snem zasnę--a,
nad nią Bożej straży cień,
by znów życie swoje wzięła,
gdy zawita wiosny dzień.
W imię Boże rolnik sije,
żywiąc w sobie te nadzieje,
że Bóg czuwa nad tym sam,
by zakwitły pola nam.

2 Również człowiek po swym znoju,
gdy już w grobie spocząć legł,
odpoczywa tam w spokoju,
tam go Zbawca będzie strzegł.
Co ma przywdziać odrodzenie,
idzie w ziemią, jak nasienie.
Nad mym prochem stanie Bóg,
nie znam przeto śmierci trwóg.

3 Dniu radości, dniu świtania!
Ciebie pragnie serce me.
Błogie słońce zmartwychwstania!
Kiedyż ujrzę światło twe?
Przez śmierć wiedzie Bóg do nieba.
Ziarnu pierwej umrzeć trzeba,
nim ujrzymy z niego kwiat:
w śmierci widzę życia ślad.

Text Information

• First Line: Ziemia śmierci snem zasnęła
• Title: Ziemia śmierci snem zasnęła
• Language: Polish
• Publication Date: 2002
• Topic: Wiara, milość, nadzieja: Przyroda i pory roku
• Source: Śpiewnik wileński 1856
• Notes: Inna melodia: JEZU, ŻYCIA MEGO ŹYCIE (127)

Tune Information

• Name: ALLE MENSCHEN MÜSSEN STERBEN
• Composer: Christoph Anton (ok. 1660, rel. 1681)
• Key: F Major