901. Ach, jak marny

1 Ach, jak marny, jak nietrwały
żywot jest człowieka!
Jako strumień bieży w morze
i wstrzymanym być nie może,
tak dni nasze giną, Boże!

2 Ach, jak marne, jak nietrwałe
są uciechy ludzkie!
Jako chwile się zmieniają,
zmrok i światło wnet pierzchają,
tak rozkosze przemijają.

3 Ach, jak marna, jak nietrwała
jest nadobność ciała!
Jako kwiat, dziś jeszcze świeży,
jutro zwiędły w prochu leży,
tak uroda nas odbieży.

4 Ack, jak marne, jak nietrwałe
są zamysły ludzkie!
Chociaż człek niejedno stworzy,
skarby wiedzy swej pomnoży,
jednak śmierć mu kres położy.

5 Ach, jak marne, jak nietrwałe
skarby są człowieka!
To nam ogień je pożera!
To nam powódź je wydziera,
nikt ich z sobą nie zabiera.

6 Ach, jak marna, jak nietrwała
duma jest człowieka!
Ludzie z Bogiem się równają,
w pysze siebie wywyższają,
w grobie zaś się prochem stają.

7 Ach, jak marne, jak nietrwałe
wszystkie rzeczy w świecie!
Taki tylko się ostoi
i do niebios też podwoi
pójdzie, kto się Boga boi.

Text Information
First Line: Ach, jak marny, jak nietrwały
Title: Ach, jak marny
German Title: Ach wie flüchtig, ach wie nichtig
Author: Michael Franck (1652)
Language: Polish
Publication Date: 2002
Topic: Wiara, milość, nadzieja: Śmierec, zmartwychwstanie i życi wieczne
Source: Przekład: Śpiewnik warszawski 1899
Tune Information
Name: ACH WIE FLÜCHTIG, ACH WIE NICHTING
Composer: Michael Franck (1652)
Key: e minor
Source: Opr. Johann Crüger 1661



Suggestions or corrections? Contact us
It looks like you are using an ad-blocker. Ad revenue helps keep us running. Please consider white-listing Hymnary.org or getting Hymnary Pro to eliminate ads entirely and help support Hymnary.org.